haaa, ff binnenzitten, waar t warm is en me email checken. WAT? Server uit de lucht?! GVD pprs.
Naja, dan maar post typen.
Afgelopen vrijdag had ik een feestje met verschillende mensen: Japanners, Nederlanders en andere pprs. Weet niet precies waarvoor het was, of wie het heeft georganiseerd, maar k werd een tijdje terug ervoor uitgenodigd door Ken. Weet niet of ik die al eerder heb genoemd, maar das een gekke Japanner. Hmm, net zoiets als een witte sneeuw dus. Mgoed, Ken is wel redelijk cool, alleen waarom hij die avond een piloten muts op had met pluche bolletjes.... (haalt schouders op)
We gingen die avond dus yakiniku-en. Das net zoiets als bbq-en. Vlees op een grill gooien, errug lekker btw. Het was een tabehoudai en nomihoudai, dus net zoveel eten en drinken binnen 2,5 uur ofzo voor 3000 yen. En dat hebben we ook gedaan. o^^o!
We moesten eerst papiertjes grabbelen om onze zitplekken te bepalen, beetje kinderachtig misschien, maar k geef toe dat je zo wel club-vorming voorkomt. Ik zat naast Richard, samen aan de tafel met Ken, Kentaro en Aiko. We moesten allemaal met een kadootje komen, die moesten we dan weer via kaartjes aan andere mensen geven. Leuk, maar Richard moest zijn kado aan mij geven, en ja, ik had samen met hem de kadootjes gekocht dus weinig verrassing.
Mgoed, na wat te hebben gedronken en gegeten kwam er een volgende groep Japanse studenten binnen die niet ver van ons vandaan gingen zitten. Daar hebben we later nog wat lol mee gehad. De sfeer bij zoiets is echt wel grappig. Want t is zeker dat iemand bier gaat ad-ten. Nou, omdat je in een open ruimte zit kun je iedereen dus zien zitten, wat de communicatie makkelijk maakt. Dus als iemand gaat staan, om te ad-ten, dan ziet iedereen dat dus (wat de bedoeling is) met als resultaat dat iedereen, of IKI IKI IKI gaat roepen of NONDE NONDE NONDE. Iki = ad-ten, Nonde = drinkuh!! Dus toen bij die andere groep mensen gingen staan, gingen wij ook klappen en meeschreeuwen. En vice versa. Ik heb Ken en Richard verslagen met een pul bier! Ha, beat that. o^^o
Naja, we zagen ook nog dat die andere groep het hier alombekende "chotto, chotto chotto" nadeed. Dit hebben we voor t eerst geleerd bij Biado. Dat is een spreuk (vrij vertaald: ho, ho, wacht s ff) van eoa Japanse komiek. Naja, ik en Richard gaan ook staan en doen dat ook. Naja, ik tegen Richard: dude, kom mee. Gaan we naar die andere lui toe, en doen dus ook "Chotto, chotto chotto" Naja, daar maak je meteen vrienden mee hahahaha. Echt lol dus.
Natuurlijk was onze eigen groep ook kei lachen, maar daar herinner ik me niet meer veel van... nomihoudai he...veel bier gezopen.
Na het eten gingen we door naar de volgende verdieping, waar we karaoke hebben gezongen. Ik heb nog meegeschreeuwd met wat Japanse nummers, oa Reraito (AKG) en wat nummers van Ellegarden. Overigens ga ik aankomende woensdag met Ken naar een concert van Ellegarden. Lijkt me vet cool. Naja, karaoke is karaoke, was al wel weer snel same old.
Na karaoke ging bijna iedereen naar huis, veel mensen zijn daarvoor al weggegaan omdat om 23:00 de trams kappen. Pprs. Maar met de meeste Nederlanders gingen we naar een andere Izakaya. Daar heb ik dan nog 1 drankje gedronken en de rest van de avond eiglijk alleen maar met wat onbekende Japanners gepraat van een andere tafel. Ik werd daar gewoon aangesproken door een gast die een snowboard zaak runt ofzo.. naja, nog nooit gesnowboard mja. Later met wat andere lui van zijn tafel gekletst. Was wel lachen, denk ik.
Daarna naar huis.
Monday, December 18, 2006
Thursday, December 14, 2006
M&M + Taiko
Nee, geen post over kleine lekkere snoepjes, maar dit keer over het restaurant Milan en over onze nieuwe Masa. Later iets over Taiko.
Eergisteren ben ik met Jenn, Clau, Sahim, Richard, Mariko en Maarten naar het indiase restaurant Milan geweest. Daar wilden we eens flinke hete curry gaan eten. Als je daar dus wat besteld dan kun je de scherpte van het gerecht bepalen. De schaal gaat van 1-10. Ik en Jenn geloof ik hadden als enigste 7 besteld. Dit was behoorlijk pittig en zo werd me verteld, mijn gezicht kleurde bij de muur.. yes spank you very much.
Na t eten zagen we Linsey en Silent Bob nog. Waar ik niet door verrast was aangezien ik diezelfde dag nog koffie heb gedronken met Lindsey. Mgoed, we stonden allemaal voor de bioscoop en zijn toen ehm ja niet naar de bios gegaan.. Want de enigste film die we nog konden zien was James Bond, en daar moesten we dan een uur voor wachten. Naja, toen zijn we maar richting huis gegaan. Maaar nog niet naaaar huis. Ik zei RICHTING he. Opletten mensen. Ik ben toen met Richard naar Sahim`s Pad gegaan en hebben daar een film van One Piece gekeken. Was gezel, Was ook moe en ben toen direct erna wel naar huis gegaan.
Woensdag
Deze dag had ik een afspraak met Masakazu. Das een Japanse highschool jongen, die ook engels les volgt. En k zweer je, volgens mij kent die echt elke buitenlander in Nagasaki. Naja, toen ik hem voor t eerst ontmoette, samen met Jenn en Clau, zei ie dat ie een Koreaan was. Naja, t is wel een klein leugenaartje dus. Maar t was erg gezel. Hij had nog een andere vriend uitgenodigd en we hebben ff bij AMU Plaza gezeten en gekletst alvorens naaaaaaar de arcade te gaan voor purikura. Ja, fotootjes maken dus. Eigenlijk is dat meer iets voor stelletjes of meiden, mja, wat die kunnen, kunnen wij ook, en beter natuurlijk. Daarna nog ff die vriend verslagen met autoracen en dat was t weer voor die dag.
Donderdag
Vandaag dus. Vandaag heb ik keilang in de bieb gezeten om mijn happyou voor te bereiden en om deze fokking posts te schrijven. Naja, heb nu toch niet veel beters te doen dus. Dadelijk naar Sahim om Miami Vice te kijken en t is dat ie me heeft gevraagd want ik denk echt dat dat een godsgruwelijk onzinnige film wordt. Mja, sekkaku desu kara, mi ni kimasu yo ne.
Mijn happyou voor morgen gaat overigens over....Taiko.
Taiko
Nou, ik heb dus in Nederland al eens een Taiko of Wadaiko (zelfde betekenis) voorstelling gezien, wat ik erg vet vond. Taiko is een Japanse drum. Wadaiko geeft aan dat het Japans is.. de "Wa" in Wadaiko staat namelijk voor Japan. Anyways, toen ik dus in Japan aankwam heb ik zo`n arcade spel ontdekt, een Taiko spel. Dat is echt zo lachen vind ik. Je moet dus op de maat van kei leuke muziek, op drums slaan. Dit kun je alleen doen, maar ook tegen iemand.
Mgoed, ik wilde dat dus ook hier oefenen, niet in de arcade hallen, maar voor eggie dus. Maar dat bleek dus een beetje moeilijk te zijn. Ik had geen geluk in het vinden van een Taiko groep hier in Nagasaki...tot voor kort. Vorige week dinsdag, tijdens de les van Nagai Sensei, werd ons een video getoond. We krijgen altijd een video te zien bij Nagai`s les, over een Japans onderwerp, waar we dan weer vragen over krijgen etc. Mgoed, het onderwerp was dus dit keer Taiko! Daarbij kwam nog, dat Nagai Sensei zei dat ze een groep kent in Nagasaki. (nu moet je mij voorstellen als een klein kindje dat aan de rok van Nagai Sensei zit te trekken, grote blauwe ogen enzo.) of als die kat, Puss in Boots van Shrek 2 die dan met die hoed zit en naja te veel beeldspraak nu. Goed, ik dus vragen naar die Taiko groep. Nu, een week later heeft ze me informatie gegeven over de Taiko groep. ik blij. Ze vertelde me dat ik zondag-ochtend om 10 uur op de top van InasaYama (grootste berg van Nagasaki) moet zijn voor die les. IK NIET BLIJ! pff, naja, k moet maar vrienden worden met iemand die daar een auto heeft zei ze. DUH!
Maar k vind t wel cool dat ik nu eindelijk daar naar toe kan en kijken hoe t is. Vertel er later meer over!
Ciao
Eergisteren ben ik met Jenn, Clau, Sahim, Richard, Mariko en Maarten naar het indiase restaurant Milan geweest. Daar wilden we eens flinke hete curry gaan eten. Als je daar dus wat besteld dan kun je de scherpte van het gerecht bepalen. De schaal gaat van 1-10. Ik en Jenn geloof ik hadden als enigste 7 besteld. Dit was behoorlijk pittig en zo werd me verteld, mijn gezicht kleurde bij de muur.. yes spank you very much.
Na t eten zagen we Linsey en Silent Bob nog. Waar ik niet door verrast was aangezien ik diezelfde dag nog koffie heb gedronken met Lindsey. Mgoed, we stonden allemaal voor de bioscoop en zijn toen ehm ja niet naar de bios gegaan.. Want de enigste film die we nog konden zien was James Bond, en daar moesten we dan een uur voor wachten. Naja, toen zijn we maar richting huis gegaan. Maaar nog niet naaaar huis. Ik zei RICHTING he. Opletten mensen. Ik ben toen met Richard naar Sahim`s Pad gegaan en hebben daar een film van One Piece gekeken. Was gezel, Was ook moe en ben toen direct erna wel naar huis gegaan.
Woensdag
Deze dag had ik een afspraak met Masakazu. Das een Japanse highschool jongen, die ook engels les volgt. En k zweer je, volgens mij kent die echt elke buitenlander in Nagasaki. Naja, toen ik hem voor t eerst ontmoette, samen met Jenn en Clau, zei ie dat ie een Koreaan was. Naja, t is wel een klein leugenaartje dus. Maar t was erg gezel. Hij had nog een andere vriend uitgenodigd en we hebben ff bij AMU Plaza gezeten en gekletst alvorens naaaaaaar de arcade te gaan voor purikura. Ja, fotootjes maken dus. Eigenlijk is dat meer iets voor stelletjes of meiden, mja, wat die kunnen, kunnen wij ook, en beter natuurlijk. Daarna nog ff die vriend verslagen met autoracen en dat was t weer voor die dag.
Donderdag
Vandaag dus. Vandaag heb ik keilang in de bieb gezeten om mijn happyou voor te bereiden en om deze fokking posts te schrijven. Naja, heb nu toch niet veel beters te doen dus. Dadelijk naar Sahim om Miami Vice te kijken en t is dat ie me heeft gevraagd want ik denk echt dat dat een godsgruwelijk onzinnige film wordt. Mja, sekkaku desu kara, mi ni kimasu yo ne.
Mijn happyou voor morgen gaat overigens over....Taiko.
Taiko
Nou, ik heb dus in Nederland al eens een Taiko of Wadaiko (zelfde betekenis) voorstelling gezien, wat ik erg vet vond. Taiko is een Japanse drum. Wadaiko geeft aan dat het Japans is.. de "Wa" in Wadaiko staat namelijk voor Japan. Anyways, toen ik dus in Japan aankwam heb ik zo`n arcade spel ontdekt, een Taiko spel. Dat is echt zo lachen vind ik. Je moet dus op de maat van kei leuke muziek, op drums slaan. Dit kun je alleen doen, maar ook tegen iemand.
Mgoed, ik wilde dat dus ook hier oefenen, niet in de arcade hallen, maar voor eggie dus. Maar dat bleek dus een beetje moeilijk te zijn. Ik had geen geluk in het vinden van een Taiko groep hier in Nagasaki...tot voor kort. Vorige week dinsdag, tijdens de les van Nagai Sensei, werd ons een video getoond. We krijgen altijd een video te zien bij Nagai`s les, over een Japans onderwerp, waar we dan weer vragen over krijgen etc. Mgoed, het onderwerp was dus dit keer Taiko! Daarbij kwam nog, dat Nagai Sensei zei dat ze een groep kent in Nagasaki. (nu moet je mij voorstellen als een klein kindje dat aan de rok van Nagai Sensei zit te trekken, grote blauwe ogen enzo.) of als die kat, Puss in Boots van Shrek 2 die dan met die hoed zit en naja te veel beeldspraak nu. Goed, ik dus vragen naar die Taiko groep. Nu, een week later heeft ze me informatie gegeven over de Taiko groep. ik blij. Ze vertelde me dat ik zondag-ochtend om 10 uur op de top van InasaYama (grootste berg van Nagasaki) moet zijn voor die les. IK NIET BLIJ! pff, naja, k moet maar vrienden worden met iemand die daar een auto heeft zei ze. DUH!
Maar k vind t wel cool dat ik nu eindelijk daar naar toe kan en kijken hoe t is. Vertel er later meer over!
Ciao
Voetbal en Body2Soul
Zaterdag, Voetbaldag.
De volgende dag moest ik voetballen. Sahim en Richard hebben me overtuigd om eens mee te doen. We moesten tegen een ALT-team. Dat is zoiets van ehm, Assistant Language Teacher. Grotendeels Amerikanen en Britten geloof ik. Iig engels talig. Was lachen, we hebben gewonnen, of course. Maar Rob, een ALT die we al eens op de Umegasaki Chuugakkou hebben ontmoet, en waar we nog contact mee hebben, speelde dus ook mee. Die had ons dus nog uitgenodigd voor een feest die avond. Na t voetballen had ik wel me knie openliggen wat natuurlijk a-relaxed is. Ze hebben hier gewoon geen grasveld, maar spelen op zand. Beetje ppr dat wel.
Zaterdagavond
Die avond zijn we eerst met een paar mensen (Sahim, Silent Bob, Emo-girl en Claudia) naar het appartement van Lindsey gegaan. Das een Amerikaanse die ik een heeeele tijd geleden bij Crazy horse, een bar heb ontmoet. Naja, daar haar huisgenote leren kennen en daar een kaart/drinkspel gespeeld wat erg lachen was. Je moest dus steeds opdrachten uitvoeren. Zoals, je mag niet schelden deze ronde, of je moet juist wel schelden, je moet elke zin eindigen met champ of sport, je moet alles zingen in plaats van zeggen etc etc etc. Als je dat niet doet, dan moet je dus drinken.
Later die avond zijn we naar een club gegaan, waar we dus voor uitgenodigd waren. Die club heette Body2Soul. We zijn Ruben nog tegen gekomen in de tram, die was er ook onderweg naar eerdergenoemde club, en we hebben Shira opgepikt, aardig meisje, maar vaak onnodig vrolijk en actief. Ik werd toen ineens opgebeld door Lindsey die vroeg waarom we nog niet bij de tramhalte waren, waar we dus hadden afgesproken. Ja, we waren wat later omdat ik nog moest pinnen en we Shira moesten oppikken. Mja, de club was daar vlakbij dus k had zoiets van chill weet je, we komen wat later, niet gaan zeuren.
Eenmaal aangekomen bij de club was t wel dikke pret. Tazo, de tutor van Mariko, had ik ook nog gemaild over het feest en die was er ook dus. Tazo is wel lachen dus. Naja, wat gebeurde er zoal op die avond..Lindsey en Silent Bob konden t errug goed met elkaar vinden, ja, Silent Bob wilde eerst niet mee, maar k zei tegen m dat ie mee moest en dat t vast leuk ging worden. Damn, i rule. Verder, Ruben die Shira maar niet los wilde laten, of andersom, geen id eigenlijk. Ze kan btw echt niet dansen. Sahim die Claudia wel aardig vond. Jenn die los ging op brit-pop en malibu-cola. (nice!) En Tazo en ik die onze ogen uitkeken op een Japans meisje met cup D. Naja, dat komt hier gewoon niet voor eigenlijk. We keken enkel vanuit uiterst professionele en wetenschappelijk redenen dus. Verder moest ik hem uitleggen waar ik het woord oppai-seijin vandaan heb, wat ik dus zei na het uiterst professioneel aanschouwen van eerder genoemde jongedame. Anyways, nog gekletst met een vriend van Tazo, wat lui van het voetballen en toen ik op de bank ging zitten om eens rustig een mailtje te lezen en te typen kwam er een meisje naast me zitten met wie ik eerder ehm 4 woorden had gewisseld. Die moest me uitleggen dat ze naar huis ging etc, ik benadruk het feit dat ik niet om die gegevens had gevraagd. Ze was wel behoorlijk aangeschoten geloof ik. Toen ze zei dat ze wegging, ging ze zitten. Hmm, right. Naja, ik dus van blabla, leuke tent hier he. Reactie: "ok". ik zei toen: kom je hier vaker? Reactie: "ok". Ja, toen dacht ik dus van, ok, opzouten jij. Ik heb daarna nog met een andere Japanner en een Japanse gepraat wat wel goed ging. Ondanks dat het daar erg luid was kon ik hun verstaan, begrijpen en omgekeerd. Dus ehm Yayy!
Toen t einde naderde (van de avond, niet van de wereld duh), gingen er nog een aantal mensen naar karaoke, maar daar had ik dus echt geen zin meer in. Ik ben met Jenn, Sahim, Clau naar huis gegaan en dat was t voor die avond.
De volgende dag moest ik voetballen. Sahim en Richard hebben me overtuigd om eens mee te doen. We moesten tegen een ALT-team. Dat is zoiets van ehm, Assistant Language Teacher. Grotendeels Amerikanen en Britten geloof ik. Iig engels talig. Was lachen, we hebben gewonnen, of course. Maar Rob, een ALT die we al eens op de Umegasaki Chuugakkou hebben ontmoet, en waar we nog contact mee hebben, speelde dus ook mee. Die had ons dus nog uitgenodigd voor een feest die avond. Na t voetballen had ik wel me knie openliggen wat natuurlijk a-relaxed is. Ze hebben hier gewoon geen grasveld, maar spelen op zand. Beetje ppr dat wel.
Zaterdagavond
Die avond zijn we eerst met een paar mensen (Sahim, Silent Bob, Emo-girl en Claudia) naar het appartement van Lindsey gegaan. Das een Amerikaanse die ik een heeeele tijd geleden bij Crazy horse, een bar heb ontmoet. Naja, daar haar huisgenote leren kennen en daar een kaart/drinkspel gespeeld wat erg lachen was. Je moest dus steeds opdrachten uitvoeren. Zoals, je mag niet schelden deze ronde, of je moet juist wel schelden, je moet elke zin eindigen met champ of sport, je moet alles zingen in plaats van zeggen etc etc etc. Als je dat niet doet, dan moet je dus drinken.
Later die avond zijn we naar een club gegaan, waar we dus voor uitgenodigd waren. Die club heette Body2Soul. We zijn Ruben nog tegen gekomen in de tram, die was er ook onderweg naar eerdergenoemde club, en we hebben Shira opgepikt, aardig meisje, maar vaak onnodig vrolijk en actief. Ik werd toen ineens opgebeld door Lindsey die vroeg waarom we nog niet bij de tramhalte waren, waar we dus hadden afgesproken. Ja, we waren wat later omdat ik nog moest pinnen en we Shira moesten oppikken. Mja, de club was daar vlakbij dus k had zoiets van chill weet je, we komen wat later, niet gaan zeuren.
Eenmaal aangekomen bij de club was t wel dikke pret. Tazo, de tutor van Mariko, had ik ook nog gemaild over het feest en die was er ook dus. Tazo is wel lachen dus. Naja, wat gebeurde er zoal op die avond..Lindsey en Silent Bob konden t errug goed met elkaar vinden, ja, Silent Bob wilde eerst niet mee, maar k zei tegen m dat ie mee moest en dat t vast leuk ging worden. Damn, i rule. Verder, Ruben die Shira maar niet los wilde laten, of andersom, geen id eigenlijk. Ze kan btw echt niet dansen. Sahim die Claudia wel aardig vond. Jenn die los ging op brit-pop en malibu-cola. (nice!) En Tazo en ik die onze ogen uitkeken op een Japans meisje met cup D. Naja, dat komt hier gewoon niet voor eigenlijk. We keken enkel vanuit uiterst professionele en wetenschappelijk redenen dus. Verder moest ik hem uitleggen waar ik het woord oppai-seijin vandaan heb, wat ik dus zei na het uiterst professioneel aanschouwen van eerder genoemde jongedame. Anyways, nog gekletst met een vriend van Tazo, wat lui van het voetballen en toen ik op de bank ging zitten om eens rustig een mailtje te lezen en te typen kwam er een meisje naast me zitten met wie ik eerder ehm 4 woorden had gewisseld. Die moest me uitleggen dat ze naar huis ging etc, ik benadruk het feit dat ik niet om die gegevens had gevraagd. Ze was wel behoorlijk aangeschoten geloof ik. Toen ze zei dat ze wegging, ging ze zitten. Hmm, right. Naja, ik dus van blabla, leuke tent hier he. Reactie: "ok". ik zei toen: kom je hier vaker? Reactie: "ok". Ja, toen dacht ik dus van, ok, opzouten jij. Ik heb daarna nog met een andere Japanner en een Japanse gepraat wat wel goed ging. Ondanks dat het daar erg luid was kon ik hun verstaan, begrijpen en omgekeerd. Dus ehm Yayy!
Toen t einde naderde (van de avond, niet van de wereld duh), gingen er nog een aantal mensen naar karaoke, maar daar had ik dus echt geen zin meer in. Ik ben met Jenn, Sahim, Clau naar huis gegaan en dat was t voor die avond.
Wednesday, December 13, 2006
Lord of the Ring`s Cosplay
goed, deze post gaat dus niet over LotR Cosplay he. Iedereen die dacht, vet Cosplay, JAMMER DAN. Mja, als je dat leest dan ga je de rest ook lezen he. Ja, zoiets heet de aandacht vangen van mensen, kan ook voorkomen onder het kopje "liegen" btw.
Pff, wat heb ik de afgelopen tijd allemaal gedaan. Best wel veel dingen geloof ik, maar allemaal niet zo bijzonder interessant. Heb niet echt het verlangen gehad om die dingen meteen op t net te zetten iig, dus. Mja, omdat er mensen zijn die om updates verlangen die ik natuurlijk niet bij (Jettie`s) naam ga noemen, heb ik mezelf maar weer naar de bibliotheek gesleept.
Tja, vorig weekend hadden we een soort sluitingsfeest van het jaar ofzo. Alle buitenlandse studenten, leraren, japanners etc waren uitgenodigd. Veel lekkers gegeten, gratis hehe, blijkbaar ben ik toch een Nederlander he. Mgoed, speech hier en daar, niet gevolgd omdat ik bier aan t drinken was. Optreden van zus en zo, wat ik niet heb gevolgd omdat ik bier aan t drinken was, en dat gratis eten aan t oppeuzelen was. Tja, toen k vol zat en er niet zoveel bier meer te vinden was heb ik mijn aandacht dan toch maar naar het podium gericht. Toen mijn blik zich richting podium begaf zag ik aldaar: de koreanen die een ja, koreaans lied ten gehore brachten; een chinese dude die heel erg veel (dramatische) lol had met een waaier.. hij ging er achteraan rennen enzo..wat ik dus echt niet snap, k bedoel..hij had m notabene in z`n chinese handje. Verder.. btje lame-o optreden van allerlei verschillende buitenpprs (buitenlanders), ze gingen btje raar dansen no desu. Dus ja, k dacht echt van.. vergeet dat bier, k heb iets sterkers nodig. Naja, heb nog wel leuk gekletst met wat mensen, oa een leraar van ons. Heb Claudia weten te overtuigen om een interessant filmpje te maken van een kort broekje. Naja, technisch gezien heb ik haar camera gepakt en anyways, als je fight club hebt gezien, en dan bedoel ik de scene op t eind (of zit ie ook in t begin??). Dan wordt daar zo`n film getoond en plotseling zie je heeeeel wat anders. Naja, zoiets dus, maar dan minder schokkend. :P
Na dat feest hebben we nog Lord of the Rings 3 gekeken bij een nieuwe vriend van ons, Sahim. Hij zit bij de voetbal club waar Richard ook wel eens bij voetbalt, internationale groep, en via Richard hebben we hem dus leren kennen. En ja, ik ga nu ook maar weer voetballen denk ik. Heb t inmiddels alweer een weekendje gedaan en dat was toch wel weer lachen. Maar daarover dadelijk meer. We hebben dus film gekeken, extended edition, errug leuk weer. En Frodo is nog altijd een klein watje. Sam rules big time.
Nou, k zal ff een andere post maken, anders wordt t een kei lang verhaal.
Moet nog wat zeggen over Voetbal, Body2Soul avond, Masa (niet onze Masa) en de curry avond.
Hmm, maar die post maak ik morgen wel, moet nu nog wat voorbereiden.
Later!
Pff, wat heb ik de afgelopen tijd allemaal gedaan. Best wel veel dingen geloof ik, maar allemaal niet zo bijzonder interessant. Heb niet echt het verlangen gehad om die dingen meteen op t net te zetten iig, dus. Mja, omdat er mensen zijn die om updates verlangen die ik natuurlijk niet bij (Jettie`s) naam ga noemen, heb ik mezelf maar weer naar de bibliotheek gesleept.
Tja, vorig weekend hadden we een soort sluitingsfeest van het jaar ofzo. Alle buitenlandse studenten, leraren, japanners etc waren uitgenodigd. Veel lekkers gegeten, gratis hehe, blijkbaar ben ik toch een Nederlander he. Mgoed, speech hier en daar, niet gevolgd omdat ik bier aan t drinken was. Optreden van zus en zo, wat ik niet heb gevolgd omdat ik bier aan t drinken was, en dat gratis eten aan t oppeuzelen was. Tja, toen k vol zat en er niet zoveel bier meer te vinden was heb ik mijn aandacht dan toch maar naar het podium gericht. Toen mijn blik zich richting podium begaf zag ik aldaar: de koreanen die een ja, koreaans lied ten gehore brachten; een chinese dude die heel erg veel (dramatische) lol had met een waaier.. hij ging er achteraan rennen enzo..wat ik dus echt niet snap, k bedoel..hij had m notabene in z`n chinese handje. Verder.. btje lame-o optreden van allerlei verschillende buitenpprs (buitenlanders), ze gingen btje raar dansen no desu. Dus ja, k dacht echt van.. vergeet dat bier, k heb iets sterkers nodig. Naja, heb nog wel leuk gekletst met wat mensen, oa een leraar van ons. Heb Claudia weten te overtuigen om een interessant filmpje te maken van een kort broekje. Naja, technisch gezien heb ik haar camera gepakt en anyways, als je fight club hebt gezien, en dan bedoel ik de scene op t eind (of zit ie ook in t begin??). Dan wordt daar zo`n film getoond en plotseling zie je heeeeel wat anders. Naja, zoiets dus, maar dan minder schokkend. :P
Na dat feest hebben we nog Lord of the Rings 3 gekeken bij een nieuwe vriend van ons, Sahim. Hij zit bij de voetbal club waar Richard ook wel eens bij voetbalt, internationale groep, en via Richard hebben we hem dus leren kennen. En ja, ik ga nu ook maar weer voetballen denk ik. Heb t inmiddels alweer een weekendje gedaan en dat was toch wel weer lachen. Maar daarover dadelijk meer. We hebben dus film gekeken, extended edition, errug leuk weer. En Frodo is nog altijd een klein watje. Sam rules big time.
Nou, k zal ff een andere post maken, anders wordt t een kei lang verhaal.
Moet nog wat zeggen over Voetbal, Body2Soul avond, Masa (niet onze Masa) en de curry avond.
Hmm, maar die post maak ik morgen wel, moet nu nog wat voorbereiden.
Later!
Thursday, November 30, 2006
Asian Kung-fu Generation
Ik ben dus vorig weekend naar Fukuoka geweest voor een concert van Asian Kung-fu Generation. (zie titel van deze post :p) Nou, er zijn dus wel pprs die deze hele coole band niet kennen maar gelukkig ook zat mensen die deze band wel kennen en waarderen..he ehm Daan? Overigens heb ik nu echt ongelooflijk veel moeite met het gebruiken van mijn linkerhand, kom net terug van boksen en mijn pink en ringvinger van mijn linkerhand dus lijken een beetje aan elkaar te plakken. Hoogst irritant al zeg ik t zelf. Anyways, AKG.
Alweer een maand geleden ofzo kocht ik het nieuwe album van AKG. Echt vet btw. Daarbij zat dus een tour programma bijgesloten. Tot grote vreugde kwamen ze dus ook in Fukuoka, de grote stad 2 uur hiervandaan. Ik dus van.. hmm ja, daar moet ik dus heen he.
Ik heb daarna ergens me tutor gemaild en gevraagd of ze me kon helpen bij het regelen van een kaartje etc.
Vorig weekend dus ben ik hitori de (in me eentje) naar Fukuoka gegaan, terwijl de rest met de uni een uitstapje maakte naar Unzen. Hier bevind zich een vulkaan die sinds kort weer is begonnen met roken. (marlboro mild natuurlijk) Naja, ik dacht die zie ik niet meer terug, vulkaan -> lava -> disaster -> hotdogs -> the usual dus. Maar niets bleek minder waar te zijn, they all came back alive. Terug naar het interessante verhaal, MIJN verhaal o^^o.
Ik heb om 12:30 lokale tijd de Kamome (snelle trein) naar Fukuoka gepakt. Twee uur later was ik in Hakata Fukuoka; waar ik dus moest zijn duh. Ik was best een beetje gespannen, want mij kennende zou er veel mis kunnen gaan..bijv de verkeerde bus pakken enzo. Mgoed, in Hakata heb ik dus eerst de juiste bus uitgezocht. (lees, ik heb erg veel rondgelopen en de aandacht getrokken omdat ik 5 keer over dezelfde kruising heb gelopen in een half uur tijd.)
Ik heb mezelf toen maar in de Starbucks gezet en een chocolate mint caffe latte met een warme chocolate chip scone gekocht. (Nice!) Daar heb ik toen een beetje naar buiten zitten staren omdat ik verder toch niks beters te doen had. Ik moest een uurtje wachten voordat ik dus bus naar mijn eindbestemming, Marinmesse, zou voeren. Oh, heb ook nog ff een broodje gehaald voor onderweg, want k had toen dus niet echt veel gegeten en ik kon ook niet veel eten omdat ik dus een btje gespannen was, k bedoel, dude, Asian Kung-fu Generation kicks-ass! Naja, bij t instappen van de bus moest iedereen een kaartje trekken met een nummer...hmm dat ken ik niet. Werkt dus anders dan de trams. Was de eerste keer dat ik met een stadsbus ging dus. Op een bordje had ik gelezen dat je voor 100yen elke bus kan pakken, maar blijkbaar was dat dus binnen een bepaalde zone. Ik moest bij t uitstappen ineens 234yen ofzo betalen. Natuurlijk is dit niet veel, maar ik moest toen wel in me beurs grabbelen terwijl er allemaal lui stonden te wachten. I hate those moments.
Marinmesse
Aangekomen keek ik dus uit op een gebouw type Heineken Music Hall. Behoorlijk groot dus.
Overal kwamen er Japanners aangelopen en voegden zich bij de al reeds aanzienlijke menigte voor de Marinmesse. Tja, daar moest ik dus ook heen. Toen ik ervoor stond zag ik dat er 3 rijen stonden. Hmm, dilemma. In welke rij moet ik dan gaan staan? Naja, ik maar gewoon ergens aangesloten. Daarbij werd ik dus echt constant door mensen aangekeken, WOW WOW stop the presses! Foreigner-alert! Go to defcon 3! Evasive maneuver Picard omega 3. Dat soort dingen dus. Ik nog vragen aan 2 meiden achter me van.. hoor eens, ik zie 3 rijen, wtf?
Ja, wisten ze ook niet precies. Waarschijnlijk dit of dat. Ja, daar heb ik veel aan..
Ik moest dus 3 dingen weten: waar ik me bagage kon dumpen, waar ik AKG meuk kon kopen en waar de ingang was. Toen ik in een andere rij ging staan die na 15min spontaan ergens anders heen ging om zich bij verschillende borden met c-1, c-2 etc te voegen heb ik t maar opgegeven en ben naar een kerel met heel groot "staff" op z`n shirt geschreven gegaan. Die heeft t me dus ff uitgelegd. Niet moeilijk dus. Als ik merchandise wilde hebben kon ik maar beter nu gaan en kopen dan erna want dan was t er misschien niet. Of zoals hij zo leuk zei: maybe nai. Naja, bleek dus dat ik een 20min geleden al in die rij stond waar ik heen wilde..gvd, kon ik weer achter aansluiten. Mja, bij de verkopers aangekomen kocht een klein ventje voor me een cool t-shirt van AKG, maat M. Ik dus maar tegen die verkoper, doe mij de grootste maar. Ik kreeg L. Ik dacht eerst van.. hmm zeker een Japanse maat L. Dan ben ik dus nog steeds de Lul. Maar de maat was goed bleek achteraf. Ik blij -> o^^o.
Daarna moest ik een tas kopen om mijn zooi in te doen en af te geven bij de bagage. Daarna kon ik dus eindelijk naar mijn rij toe om alsnog een 40min te wachten in de kou. Why oh Why had ik mijn jas afgegeven!!! Vrijwel iedereen stond daar in een jas. Ik in een t-shirt van Reel Big Fish. (nice!) Heb nog met wat andere lui daar gepraat, had ja toch niks beters te doen, maar na dat het gesprek stil viel werd t niet meer opgepikt. Dat was wel een btje jammer. Mgoed, na lang wachten konden we dus naar binnen, alsin, we werden als schaapjes naar binnen geleid.
Bij de ingang werden er nog tassen doorzocht, mja, had die van mij al afgegeven dus k kon doorlopen...dacht ik. Toen werd ik aangehouden en werd me gevraagd of ik een camera of recorder bij me had. Ja, duh, natuurlijk heb ik een camera bij me. Mja, dat heb ik dus niet gezegd. Ik kon doorlopen, maar nadat ik dat had gehoord snapte ik de hint van..opnames verboden. De zaal was ja, gewoon groot, zitplaatsen rondom, sta-plaatsen in het midden. We moesten wel allemaal in vakken staan. Dat vond ik een btje minder, maar was iig geen gedruk enzo. Dus geen System-of-a-Down-mensen-plat-drukken-taferelen. Ook binnen merkte ik dat er mensen naar me keken. K viel misschien ook wel een beetje op, maar k bedoel, Fukuoka is toch wel redelijk groot. Hier lopen echt wel meer buitenlanders rond. Daarbij komt dat AKG toch wel bekend is dus. Mja, k kon ook wel lekker makkelijk over de rest heenkijken haha.
De Bands
Als eerste begon er een soort hippe, up-tempo jazz-band te spelen. Naam: Special Others. Verder niet echt boeiend. Tweede was een band die echt naar jaren 70 of 80 Duitse synthesizer muziek heeft geluisterd. Kraftwerk idee zeg maar. Ze waren wel erg grappig maar muziek suckte behoorlijk. Ze kwamen op in oranje overalls, spacy zonnebrillen en deden rare dingen op t podium. (gym oefeningen, robot bewegingen etc) Het was..interessant. Toen kwam AKG.
Asian Kung-fu Generation
Hierbij kwam t publiek los. Echt gaaf om ze live te zien, heb al veel van hun gehoord dus ik keek er echt wel naar uit. Eerste nummer was meer jammen om erin te komen geloof ik, wat ze opbouwden naar hun eerste echte nummer: Flashback. Dit nummer is echt supergaaf. Iedereen juichen, springen etc. Geniaal gewoon. Voor de mensen die dit niet kennen (Thijs) , probeer je erover heen te zetten dat t japans is. De muziek is vet. Daarna kwamen nog meer goede nummers zoals Entrance, Loop & Loop, Rocket nr. 4, en nog wat andere die ik zo niet bij naam weet. Ze deden zowaar nog hun enige engelstalige nummer in hun repertoire spelen, ik schreeuwde lekker mee, de Japanners waren dit keer wat stiller hehe.
Toen het al 21u was geweest en t nog niet afgelopen was heb ik maar besloten om naar huis te gaan. Ik moest namenlijk de trein halen van 22:08 en ik was nog lang niet bij het station. Als ik zou moeten wachten tot het einde en dan nog me spullen pakken enzo, zou ik wel eens in Fukuoka kunnen zijn gestrand, dus jammer dat ik niet het einde kon zien en horen, want k weet gewoon zeker dat ze ook Rewrite hebben gespeeld. Kan niet anders. Dat nummer is ook keigoed. Mja, ik moest gewoon gaan.
Uiteindelijk maar de taxi gepakt want de Japanner waar ik mee stond te praten kon me gewoon niet goed uitleggen waar de bushalte naar Hakata was. En ik had geen tijd om maar wat uit te proberen. Dus taxi. Naja, alles ging verder goed, trein gehaald, in Nagasaki aangekomen om 23:53. Hier weer een taxi gepakt naar huis want ja, de trams rijden niet meer na 23:00! Echt, dat is irritant.
Mgoed, het was echt heel gaaf. S kijken wanneer er andere bands optreden.
Laters!
Alweer een maand geleden ofzo kocht ik het nieuwe album van AKG. Echt vet btw. Daarbij zat dus een tour programma bijgesloten. Tot grote vreugde kwamen ze dus ook in Fukuoka, de grote stad 2 uur hiervandaan. Ik dus van.. hmm ja, daar moet ik dus heen he.
Ik heb daarna ergens me tutor gemaild en gevraagd of ze me kon helpen bij het regelen van een kaartje etc.
Vorig weekend dus ben ik hitori de (in me eentje) naar Fukuoka gegaan, terwijl de rest met de uni een uitstapje maakte naar Unzen. Hier bevind zich een vulkaan die sinds kort weer is begonnen met roken. (marlboro mild natuurlijk) Naja, ik dacht die zie ik niet meer terug, vulkaan -> lava -> disaster -> hotdogs -> the usual dus. Maar niets bleek minder waar te zijn, they all came back alive. Terug naar het interessante verhaal, MIJN verhaal o^^o.
Ik heb om 12:30 lokale tijd de Kamome (snelle trein) naar Fukuoka gepakt. Twee uur later was ik in Hakata Fukuoka; waar ik dus moest zijn duh. Ik was best een beetje gespannen, want mij kennende zou er veel mis kunnen gaan..bijv de verkeerde bus pakken enzo. Mgoed, in Hakata heb ik dus eerst de juiste bus uitgezocht. (lees, ik heb erg veel rondgelopen en de aandacht getrokken omdat ik 5 keer over dezelfde kruising heb gelopen in een half uur tijd.)
Ik heb mezelf toen maar in de Starbucks gezet en een chocolate mint caffe latte met een warme chocolate chip scone gekocht. (Nice!) Daar heb ik toen een beetje naar buiten zitten staren omdat ik verder toch niks beters te doen had. Ik moest een uurtje wachten voordat ik dus bus naar mijn eindbestemming, Marinmesse, zou voeren. Oh, heb ook nog ff een broodje gehaald voor onderweg, want k had toen dus niet echt veel gegeten en ik kon ook niet veel eten omdat ik dus een btje gespannen was, k bedoel, dude, Asian Kung-fu Generation kicks-ass! Naja, bij t instappen van de bus moest iedereen een kaartje trekken met een nummer...hmm dat ken ik niet. Werkt dus anders dan de trams. Was de eerste keer dat ik met een stadsbus ging dus. Op een bordje had ik gelezen dat je voor 100yen elke bus kan pakken, maar blijkbaar was dat dus binnen een bepaalde zone. Ik moest bij t uitstappen ineens 234yen ofzo betalen. Natuurlijk is dit niet veel, maar ik moest toen wel in me beurs grabbelen terwijl er allemaal lui stonden te wachten. I hate those moments.
Marinmesse
Aangekomen keek ik dus uit op een gebouw type Heineken Music Hall. Behoorlijk groot dus.
Overal kwamen er Japanners aangelopen en voegden zich bij de al reeds aanzienlijke menigte voor de Marinmesse. Tja, daar moest ik dus ook heen. Toen ik ervoor stond zag ik dat er 3 rijen stonden. Hmm, dilemma. In welke rij moet ik dan gaan staan? Naja, ik maar gewoon ergens aangesloten. Daarbij werd ik dus echt constant door mensen aangekeken, WOW WOW stop the presses! Foreigner-alert! Go to defcon 3! Evasive maneuver Picard omega 3. Dat soort dingen dus. Ik nog vragen aan 2 meiden achter me van.. hoor eens, ik zie 3 rijen, wtf?
Ja, wisten ze ook niet precies. Waarschijnlijk dit of dat. Ja, daar heb ik veel aan..
Ik moest dus 3 dingen weten: waar ik me bagage kon dumpen, waar ik AKG meuk kon kopen en waar de ingang was. Toen ik in een andere rij ging staan die na 15min spontaan ergens anders heen ging om zich bij verschillende borden met c-1, c-2 etc te voegen heb ik t maar opgegeven en ben naar een kerel met heel groot "staff" op z`n shirt geschreven gegaan. Die heeft t me dus ff uitgelegd. Niet moeilijk dus. Als ik merchandise wilde hebben kon ik maar beter nu gaan en kopen dan erna want dan was t er misschien niet. Of zoals hij zo leuk zei: maybe nai. Naja, bleek dus dat ik een 20min geleden al in die rij stond waar ik heen wilde..gvd, kon ik weer achter aansluiten. Mja, bij de verkopers aangekomen kocht een klein ventje voor me een cool t-shirt van AKG, maat M. Ik dus maar tegen die verkoper, doe mij de grootste maar. Ik kreeg L. Ik dacht eerst van.. hmm zeker een Japanse maat L. Dan ben ik dus nog steeds de Lul. Maar de maat was goed bleek achteraf. Ik blij -> o^^o.
Daarna moest ik een tas kopen om mijn zooi in te doen en af te geven bij de bagage. Daarna kon ik dus eindelijk naar mijn rij toe om alsnog een 40min te wachten in de kou. Why oh Why had ik mijn jas afgegeven!!! Vrijwel iedereen stond daar in een jas. Ik in een t-shirt van Reel Big Fish. (nice!) Heb nog met wat andere lui daar gepraat, had ja toch niks beters te doen, maar na dat het gesprek stil viel werd t niet meer opgepikt. Dat was wel een btje jammer. Mgoed, na lang wachten konden we dus naar binnen, alsin, we werden als schaapjes naar binnen geleid.
Bij de ingang werden er nog tassen doorzocht, mja, had die van mij al afgegeven dus k kon doorlopen...dacht ik. Toen werd ik aangehouden en werd me gevraagd of ik een camera of recorder bij me had. Ja, duh, natuurlijk heb ik een camera bij me. Mja, dat heb ik dus niet gezegd. Ik kon doorlopen, maar nadat ik dat had gehoord snapte ik de hint van..opnames verboden. De zaal was ja, gewoon groot, zitplaatsen rondom, sta-plaatsen in het midden. We moesten wel allemaal in vakken staan. Dat vond ik een btje minder, maar was iig geen gedruk enzo. Dus geen System-of-a-Down-mensen-plat-drukken-taferelen. Ook binnen merkte ik dat er mensen naar me keken. K viel misschien ook wel een beetje op, maar k bedoel, Fukuoka is toch wel redelijk groot. Hier lopen echt wel meer buitenlanders rond. Daarbij komt dat AKG toch wel bekend is dus. Mja, k kon ook wel lekker makkelijk over de rest heenkijken haha.
De Bands
Als eerste begon er een soort hippe, up-tempo jazz-band te spelen. Naam: Special Others. Verder niet echt boeiend. Tweede was een band die echt naar jaren 70 of 80 Duitse synthesizer muziek heeft geluisterd. Kraftwerk idee zeg maar. Ze waren wel erg grappig maar muziek suckte behoorlijk. Ze kwamen op in oranje overalls, spacy zonnebrillen en deden rare dingen op t podium. (gym oefeningen, robot bewegingen etc) Het was..interessant. Toen kwam AKG.
Asian Kung-fu Generation
Hierbij kwam t publiek los. Echt gaaf om ze live te zien, heb al veel van hun gehoord dus ik keek er echt wel naar uit. Eerste nummer was meer jammen om erin te komen geloof ik, wat ze opbouwden naar hun eerste echte nummer: Flashback. Dit nummer is echt supergaaf. Iedereen juichen, springen etc. Geniaal gewoon. Voor de mensen die dit niet kennen (Thijs) , probeer je erover heen te zetten dat t japans is. De muziek is vet. Daarna kwamen nog meer goede nummers zoals Entrance, Loop & Loop, Rocket nr. 4, en nog wat andere die ik zo niet bij naam weet. Ze deden zowaar nog hun enige engelstalige nummer in hun repertoire spelen, ik schreeuwde lekker mee, de Japanners waren dit keer wat stiller hehe.
Toen het al 21u was geweest en t nog niet afgelopen was heb ik maar besloten om naar huis te gaan. Ik moest namenlijk de trein halen van 22:08 en ik was nog lang niet bij het station. Als ik zou moeten wachten tot het einde en dan nog me spullen pakken enzo, zou ik wel eens in Fukuoka kunnen zijn gestrand, dus jammer dat ik niet het einde kon zien en horen, want k weet gewoon zeker dat ze ook Rewrite hebben gespeeld. Kan niet anders. Dat nummer is ook keigoed. Mja, ik moest gewoon gaan.
Uiteindelijk maar de taxi gepakt want de Japanner waar ik mee stond te praten kon me gewoon niet goed uitleggen waar de bushalte naar Hakata was. En ik had geen tijd om maar wat uit te proberen. Dus taxi. Naja, alles ging verder goed, trein gehaald, in Nagasaki aangekomen om 23:53. Hier weer een taxi gepakt naar huis want ja, de trams rijden niet meer na 23:00! Echt, dat is irritant.
Mgoed, het was echt heel gaaf. S kijken wanneer er andere bands optreden.
Laters!
Monday, November 27, 2006
Sexy Santa
Ok, ff pauze van het huiswerk maken in de bieb. Na het typen van weer een happyou (referaatje) zie ik allemaal kanji voor me ogen vliegen. Tijd voor good ol` romaji.
Zoals beloofd hier mijn versie van het Kerstman optreden.
Een maand geleden ofzo vroeg er een wat dikker persoon uit eoa islamitisch land, die toevallig bij een aantal lessen van ons zat (waarom weten we niet want hij zit hier al 3 jaar en kan te goed Japans naar mijn mening, k bedoel, hij kan alle vragen vloeiend beantwoorden en als ie voorbeelden moet geven geeft ie dus net wat moeilijkere voorbeelden dan wij zouden kunnen argh, irritant -maar nu door naar het hoofd verhaal :) ehm, fok, dit is weer een zin van niks dus. Opnieuw. Die gast dus vroeg eerst Richard of ie interesse had in Kerstman spelen. Nouja, had ie wel dus. Ik opzich ook wel, maar eerst had ie er maar 1 nodig ofzo. Twee weken later vraagt ie ook mij of ik zin heb om mee te doen, want ja, ze hadden nog een knappe buitenlander nodig. Ok, niet precies in die woorden, maaaar komt in de buurt hehe. Ok, hij had voor ons per telefoon een afspraak gemaakt met de persoon die dit jaar het kerstmis seizoen zou inluiden voor het winkelcentrum (aka AMU Plaza) van Nagasaki Centraal Station. Hij kwam te laat - en dat nog wel voor een Japanner.. Mgoed, wij elkaar dan eindelijk voor het eerst ontmoeten, voorstellen, uitleggen wat de bedoeling was, vervolg-afspraak maken, buigen, zwaaien, weer buigen, dikkere islamitische persoon stelt nog een vraag en jaa hoor, we beginnen weer opnieuw met buigen en zwaaien. Tussen door nog een yoroshiku onegai shimasu he.
We moesten later die week dan nog maar een afspraak maken om langs te komen op zijn kantoor om nog een keer gedetailleerd het plan door te nemen en het pak aan te proberen.
Die afspraak moest een keer verzet worden omdat ik in dat betreffende weekend in Hiroshima, daanwel Miyajima zat. (nice..)
Het Kerstman pak passen.
Op een maandagavond, 4 dagen voor het tv-debuut dus, zaten we bij hem aan tafel in t kantoor. Hij alles nog een keer uitleggen in Japans en een beetje Engels. Hij vertelde oa dat hij voor de opening maar 1 Kerstman nodig had, ja wel logisch. De volgende dag, zaterdag en zondag, zou hij dan 2 Kerstmannen kunnen gebruiken. Het stond al vast dat Andy op zondag zou werken omdat Richard en ik dan in Kyoto zouden zijn met de rest van alle ryuugakusei-pprs. Ik zou dan samen met Richard op zaterdag werken, maar we moesten dus zelf beslissen wie op vrijdagavond zou verschijnen. Vrijdagavond was dus de opening, met 210 kinderen en ouders en weet-ik-veel-wie-nog-meer...en de tv-ploeg. Richard twijfelde, ik ook, normaal allebei wel een grote bek, maar stiekum toch ff slikken. Ik wist dat als ik het aan Richard over zou laten, ik naderhand wel zou denken..hmm die kans heb je laten liggen dude. Dus ik zei gewoon, ja, k doe t wel. Over de zenuwen zou ik later wel nadenken.
Thuis
Toen ik dus die avond thuis in bed lag met mijn roze inktvis teddy-beer (teddy-vis :s ?) heb ik niet echt lekker kunnen slapen. Ik dacht dus constant van... oh fuck, ik ga echt zooo van die roltrap pleuren.. Want oh, k zal ff uitleggen hoe de situatie van dat station daar is. Het is dus overdekt met een soort balustrade. Er gaat een roltrap van die balustrade naar het plein wat dus overdekt is. Ik zou dus eerst uit het zicht met kerstbellen geluid moeten maken en dan na aankondiging de roltrap afgaan, zwaaiend, HO HO HO (desu) en MERRY CHRISTMAS(u) roepend. Ok, fast forward naar the actual evening..
A star is born :P
Ik moest om 17:00 bij het kantoor aanwezig zijn, het plan nog een keer doornemen en het pak aantrekken. Jenn, Clau en Mariko waren ook al snel ter plekke, ondanks dat ze naar een hele spannende toespraak van Prof. Boot konden luisteren waren ze al snel bij AMU Plaza hehe. De persoon die dus dat Kerstmis opening gedoe deed organiseren, of die daar iig de verantwoordelijke was, was ene Men. Maruyama. Hij ging nog met me mee naar buiten, op t plein om me voor te stellen aan de MC, de jongedame in zeer aantrekkelijk Kerstvrouw outfit die de show zou leiden en de rest van de medewerkers daar ter plekke. Hmm misschien had ik moeten vragen of ze nog een Kerstvrouw outfit overhadden...ik weet wel iemand aan wie ik dat cadeau kan doen :P Mgoed, terwijl die mensen me alles uitlegden, zaten Jenn, Clau en Mariko fijn bij de Royal Host (restaurant met uitzicht op het plein) te chillen en foto`s te nemen. Ik zat buiten te `chillen`.. het was behoorlijk koud. Toen werd t tijd om naar boven te gaan en mezelf te transformeren tot Sexy Santa. A propos transformeren, wanneer komt nu eindelijk een goede trailer van de Transformers op t net? Echt! Anyways, ik dus t pak aan, baard goed doen, laarzen maat Rene Laurens aan en wachten. Om 18:00 zou het beginnen, maar ik moest wachten met me optreden tot ong. 18:45. Eerst moesten de kids zich verzamelen, kerstliedjes zingen, de lichtjes van de boom ontsteken via een grote rode knop. Tenminste, ik denk dat ie rood was, normaal is t toch ook altijd een rode knop? Nadat de lichtjes van de btw, huge ass Kerstboom, aan waren moesten ze nog een liedje zingen en dan zou de MC me dus aankondigen. De kids hebben een Japanse kerstliedje gezongen, of een Japanse versie van "it`s a small world" en iig nog een Westers liedje.. iets kerkelijks iig, geen id meer wat t was, i don`t know church.
Terwijl ze dit allemaal aan t doen waren had Maruyama-san me dus door gangen geleid naar de lobby van het hotel waar ik moest wachten. Ik kon horen hoe de kinderen liedjes aan t zingen waren en dacht.. hmm dat klinkt naar..VEEL! Onderweg naar het hotel ben ik nog wat kinderen tegen gekomen die allemaal stonden te staren en hun vriendjes danwel vriendinnetjes gingen halen om te komen kijken naar de onwijs knappe en jonge Kerstman. Het was wel leuk om ze te zien en te zien hoe nieuwsgierig ze waren. Vandaar dat ik ook niet echt zenuwachtig was. Op een gegeven moment moest ik met Maruyama-san naar buiten, nog steeds uit t zicht van de menigte beneden, maar in t zicht van iedereen die op de balustrade stond. En ja hoor, ook Richard en Andy en Sahim (nieuwe vriend / dude van voetballen van R en A.) stonden daar en moesten foto`s maken hehe. Naja was wel leuk om te zien dat er veel lui waren gekomen. Maarten en Michael heb ik later ook nog gezien.
De MC zegt: nanika wo kikoemasu ka. (kunnen jullie iets horen?) Maruyama-san geeft me het sein om geluid te maken met de kerstbellen, hijzelf deed ook mee omdat het anders misschien niet hoorbaar zou kunnen zijn. Seconden later duidt hij aan dat ik naar de roltrap moet, het spektakel kan beginnen..
Ik liep naar de roltrap, kinderen van de balustrade al om me heen, ik sta bij de roltrap en zie dan pas hoeveel mensen er zijn!!! Voor een moment ben ik even aan t kijken, wow, veel mensen, en ze juichen allemaal, en die kinderen! Dan ben ik Kerstman. Op de roltrap, niet vallen, HO HO HO (desu) MERRY CHRISTMAS(u) roepend, zwaaiend, ga ik naar beneden. Ik loop langzaam naar de boom toe, naja, misschien niet erg langzaam, mgoed, iedereen kijkt naar me, wildvreemde Japanners, maar t dringt niet tot me door, ben gewoon de Kerstman he. Done it a million times. Bij de kerstboom moest ik me zak met cadeautjes (Nee Richard, don`t even go there!) neerzetten en wachten totdat er medewerkers met echte cadeautjes aan kwamen zetten. Maruyama zat links naast me gehurkt en een onbekende dude rechts. Links had je de cadeautjes voor de meisjes en rechts die voor de jongens. De kinderen kwamen dus om en om, een voor een voor me staan en ik moest hun dus een cadeautje geven. Ik dus doen he. 205 van de 210 keer kreeg ik een hard ARIGATOU GOZAIMASU, de resterende 5 staarden me aan alsof ze niet begrepen dat er iemand bestond met een witte baard, blanke huid en hele *kuch* mooie *kuch* blauwe ogen. (damn wat is t toch leuk dat dit mijn blog is! ^^) Een enkel kind was te bang om zelf te komen en werd bij me gebracht door de moeder. Sommige kinderen bleven dus gewoon staan nadat ik een cadeau had gegeven haha, die heb ik dan maar even op t hoofd geklopt, of op een andere manier gerustgesteld. (again, nee Richard, don`t go there!) Terwijl ik cadeautjes aan t uitdelen was, overigens blij dat ze me de cadeautjes voor de meisjes en de jongens gaven want soms was t echt niet duidelijk of t een mannetje of een vrouwtje was. Maar terwijl ik dus bezig was zat er telkens een camera vlak naast me, ik zag m uit me ooghoek en dacht..naja eiglijk niks, moest me aandacht bij de kinderen houden.
Toen iedereen was geweest was t tijd om weer met de roltrap naar boven te gaan en via de uitgang achter het station naar het kantoor terug te keren. Ondertussen kwamen Jenn, Clau en Mariko nog achter me aan omdat ze met de Kerstman op de foto wilden, tenminste, dat denk ik, k herinner me niet alles meer merk ik. Maar k had alleen maar tijd om een paar andere kinderen op de balustrade een handje te geven alvorens door Maruyama-san weg te worden geleidt.
Tja, hoe was t, vroeg Maruyama-san. Cool, zei ik.
Ik heb in t kantoor me pak uitgetrokken, geld gekregen en Jenn opgebeld om te vragen waar ze waren. Ze zaten dus allemaal in de Royal Host, inclusief de moeder van Jenn. Ik had t goed gedaan werd me verteld. Ja, dat gevoel had ik ook wel.
Ciao.
Zoals beloofd hier mijn versie van het Kerstman optreden.
Een maand geleden ofzo vroeg er een wat dikker persoon uit eoa islamitisch land, die toevallig bij een aantal lessen van ons zat (waarom weten we niet want hij zit hier al 3 jaar en kan te goed Japans naar mijn mening, k bedoel, hij kan alle vragen vloeiend beantwoorden en als ie voorbeelden moet geven geeft ie dus net wat moeilijkere voorbeelden dan wij zouden kunnen argh, irritant -maar nu door naar het hoofd verhaal :) ehm, fok, dit is weer een zin van niks dus. Opnieuw. Die gast dus vroeg eerst Richard of ie interesse had in Kerstman spelen. Nouja, had ie wel dus. Ik opzich ook wel, maar eerst had ie er maar 1 nodig ofzo. Twee weken later vraagt ie ook mij of ik zin heb om mee te doen, want ja, ze hadden nog een knappe buitenlander nodig. Ok, niet precies in die woorden, maaaar komt in de buurt hehe. Ok, hij had voor ons per telefoon een afspraak gemaakt met de persoon die dit jaar het kerstmis seizoen zou inluiden voor het winkelcentrum (aka AMU Plaza) van Nagasaki Centraal Station. Hij kwam te laat - en dat nog wel voor een Japanner.. Mgoed, wij elkaar dan eindelijk voor het eerst ontmoeten, voorstellen, uitleggen wat de bedoeling was, vervolg-afspraak maken, buigen, zwaaien, weer buigen, dikkere islamitische persoon stelt nog een vraag en jaa hoor, we beginnen weer opnieuw met buigen en zwaaien. Tussen door nog een yoroshiku onegai shimasu he.
We moesten later die week dan nog maar een afspraak maken om langs te komen op zijn kantoor om nog een keer gedetailleerd het plan door te nemen en het pak aan te proberen.
Die afspraak moest een keer verzet worden omdat ik in dat betreffende weekend in Hiroshima, daanwel Miyajima zat. (nice..)
Het Kerstman pak passen.
Op een maandagavond, 4 dagen voor het tv-debuut dus, zaten we bij hem aan tafel in t kantoor. Hij alles nog een keer uitleggen in Japans en een beetje Engels. Hij vertelde oa dat hij voor de opening maar 1 Kerstman nodig had, ja wel logisch. De volgende dag, zaterdag en zondag, zou hij dan 2 Kerstmannen kunnen gebruiken. Het stond al vast dat Andy op zondag zou werken omdat Richard en ik dan in Kyoto zouden zijn met de rest van alle ryuugakusei-pprs. Ik zou dan samen met Richard op zaterdag werken, maar we moesten dus zelf beslissen wie op vrijdagavond zou verschijnen. Vrijdagavond was dus de opening, met 210 kinderen en ouders en weet-ik-veel-wie-nog-meer...en de tv-ploeg. Richard twijfelde, ik ook, normaal allebei wel een grote bek, maar stiekum toch ff slikken. Ik wist dat als ik het aan Richard over zou laten, ik naderhand wel zou denken..hmm die kans heb je laten liggen dude. Dus ik zei gewoon, ja, k doe t wel. Over de zenuwen zou ik later wel nadenken.
Thuis
Toen ik dus die avond thuis in bed lag met mijn roze inktvis teddy-beer (teddy-vis :s ?) heb ik niet echt lekker kunnen slapen. Ik dacht dus constant van... oh fuck, ik ga echt zooo van die roltrap pleuren.. Want oh, k zal ff uitleggen hoe de situatie van dat station daar is. Het is dus overdekt met een soort balustrade. Er gaat een roltrap van die balustrade naar het plein wat dus overdekt is. Ik zou dus eerst uit het zicht met kerstbellen geluid moeten maken en dan na aankondiging de roltrap afgaan, zwaaiend, HO HO HO (desu) en MERRY CHRISTMAS(u) roepend. Ok, fast forward naar the actual evening..
A star is born :P
Ik moest om 17:00 bij het kantoor aanwezig zijn, het plan nog een keer doornemen en het pak aantrekken. Jenn, Clau en Mariko waren ook al snel ter plekke, ondanks dat ze naar een hele spannende toespraak van Prof. Boot konden luisteren waren ze al snel bij AMU Plaza hehe. De persoon die dus dat Kerstmis opening gedoe deed organiseren, of die daar iig de verantwoordelijke was, was ene Men. Maruyama. Hij ging nog met me mee naar buiten, op t plein om me voor te stellen aan de MC, de jongedame in zeer aantrekkelijk Kerstvrouw outfit die de show zou leiden en de rest van de medewerkers daar ter plekke. Hmm misschien had ik moeten vragen of ze nog een Kerstvrouw outfit overhadden...ik weet wel iemand aan wie ik dat cadeau kan doen :P Mgoed, terwijl die mensen me alles uitlegden, zaten Jenn, Clau en Mariko fijn bij de Royal Host (restaurant met uitzicht op het plein) te chillen en foto`s te nemen. Ik zat buiten te `chillen`.. het was behoorlijk koud. Toen werd t tijd om naar boven te gaan en mezelf te transformeren tot Sexy Santa. A propos transformeren, wanneer komt nu eindelijk een goede trailer van de Transformers op t net? Echt! Anyways, ik dus t pak aan, baard goed doen, laarzen maat Rene Laurens aan en wachten. Om 18:00 zou het beginnen, maar ik moest wachten met me optreden tot ong. 18:45. Eerst moesten de kids zich verzamelen, kerstliedjes zingen, de lichtjes van de boom ontsteken via een grote rode knop. Tenminste, ik denk dat ie rood was, normaal is t toch ook altijd een rode knop? Nadat de lichtjes van de btw, huge ass Kerstboom, aan waren moesten ze nog een liedje zingen en dan zou de MC me dus aankondigen. De kids hebben een Japanse kerstliedje gezongen, of een Japanse versie van "it`s a small world" en iig nog een Westers liedje.. iets kerkelijks iig, geen id meer wat t was, i don`t know church.
Terwijl ze dit allemaal aan t doen waren had Maruyama-san me dus door gangen geleid naar de lobby van het hotel waar ik moest wachten. Ik kon horen hoe de kinderen liedjes aan t zingen waren en dacht.. hmm dat klinkt naar..VEEL! Onderweg naar het hotel ben ik nog wat kinderen tegen gekomen die allemaal stonden te staren en hun vriendjes danwel vriendinnetjes gingen halen om te komen kijken naar de onwijs knappe en jonge Kerstman. Het was wel leuk om ze te zien en te zien hoe nieuwsgierig ze waren. Vandaar dat ik ook niet echt zenuwachtig was. Op een gegeven moment moest ik met Maruyama-san naar buiten, nog steeds uit t zicht van de menigte beneden, maar in t zicht van iedereen die op de balustrade stond. En ja hoor, ook Richard en Andy en Sahim (nieuwe vriend / dude van voetballen van R en A.) stonden daar en moesten foto`s maken hehe. Naja was wel leuk om te zien dat er veel lui waren gekomen. Maarten en Michael heb ik later ook nog gezien.
De MC zegt: nanika wo kikoemasu ka. (kunnen jullie iets horen?) Maruyama-san geeft me het sein om geluid te maken met de kerstbellen, hijzelf deed ook mee omdat het anders misschien niet hoorbaar zou kunnen zijn. Seconden later duidt hij aan dat ik naar de roltrap moet, het spektakel kan beginnen..
Ik liep naar de roltrap, kinderen van de balustrade al om me heen, ik sta bij de roltrap en zie dan pas hoeveel mensen er zijn!!! Voor een moment ben ik even aan t kijken, wow, veel mensen, en ze juichen allemaal, en die kinderen! Dan ben ik Kerstman. Op de roltrap, niet vallen, HO HO HO (desu) MERRY CHRISTMAS(u) roepend, zwaaiend, ga ik naar beneden. Ik loop langzaam naar de boom toe, naja, misschien niet erg langzaam, mgoed, iedereen kijkt naar me, wildvreemde Japanners, maar t dringt niet tot me door, ben gewoon de Kerstman he. Done it a million times. Bij de kerstboom moest ik me zak met cadeautjes (Nee Richard, don`t even go there!) neerzetten en wachten totdat er medewerkers met echte cadeautjes aan kwamen zetten. Maruyama zat links naast me gehurkt en een onbekende dude rechts. Links had je de cadeautjes voor de meisjes en rechts die voor de jongens. De kinderen kwamen dus om en om, een voor een voor me staan en ik moest hun dus een cadeautje geven. Ik dus doen he. 205 van de 210 keer kreeg ik een hard ARIGATOU GOZAIMASU, de resterende 5 staarden me aan alsof ze niet begrepen dat er iemand bestond met een witte baard, blanke huid en hele *kuch* mooie *kuch* blauwe ogen. (damn wat is t toch leuk dat dit mijn blog is! ^^) Een enkel kind was te bang om zelf te komen en werd bij me gebracht door de moeder. Sommige kinderen bleven dus gewoon staan nadat ik een cadeau had gegeven haha, die heb ik dan maar even op t hoofd geklopt, of op een andere manier gerustgesteld. (again, nee Richard, don`t go there!) Terwijl ik cadeautjes aan t uitdelen was, overigens blij dat ze me de cadeautjes voor de meisjes en de jongens gaven want soms was t echt niet duidelijk of t een mannetje of een vrouwtje was. Maar terwijl ik dus bezig was zat er telkens een camera vlak naast me, ik zag m uit me ooghoek en dacht..naja eiglijk niks, moest me aandacht bij de kinderen houden.
Toen iedereen was geweest was t tijd om weer met de roltrap naar boven te gaan en via de uitgang achter het station naar het kantoor terug te keren. Ondertussen kwamen Jenn, Clau en Mariko nog achter me aan omdat ze met de Kerstman op de foto wilden, tenminste, dat denk ik, k herinner me niet alles meer merk ik. Maar k had alleen maar tijd om een paar andere kinderen op de balustrade een handje te geven alvorens door Maruyama-san weg te worden geleidt.
Tja, hoe was t, vroeg Maruyama-san. Cool, zei ik.
Ik heb in t kantoor me pak uitgetrokken, geld gekregen en Jenn opgebeld om te vragen waar ze waren. Ze zaten dus allemaal in de Royal Host, inclusief de moeder van Jenn. Ik had t goed gedaan werd me verteld. Ja, dat gevoel had ik ook wel.
Ciao.
Saturday, November 18, 2006
G-Man aka Santa Claus
ok, later vertel ik hier meer over, nu niet echt tijd, maar ik ben dus kerstman geweest bij de opening van eh ja het kerstseizoen dus bij het winkelcentrum van nagasaki centraal station. wat was hier boeiend aan? ehm naja, misschien de 210 kids die op cadeautjes zaten te wachten, of de cameraploeg die het live aan t filmen was... één van die twee iig. hehehe. Een paar foto's staan op me blog, voor een filmpje verwijs ik naar de site van Jenn.
Merry G-Mas everyone!
Merry G-Mas everyone!
Subscribe to:
Posts (Atom)
